Veni, vidi, vici
"Veni, vidi, vici" (Latince: "Geldim, gördüm, yendim"), Antik Roma'nın en tanınmış ifadelerinden biridir ve genellikle Julius Caesar ile ilişkilendirilir. Bu deyiş, M.Ö. 47 yılında Pontus kralı II. Pharnaces ile yapılan Zela Muharebesi'ndeki hızlı ve kesin zaferini Roma Senatosu'na bildirmek için Caesar tarafından kullanılmıştır.
Sözün kökeni, Caesar'ın Mısır ve Küçük Asya'daki seferlerinden sonra Pontus Krallığı'na karşı yürüttüğü sefere dayanır. Zela yakınlarında gerçekleşen muharebe, Caesar'ın askeri dehasını ve ordusunun üstünlüğünü bir kez daha gözler önüne sermiş, çok kısa bir sürede düşman kuvvetlerini tamamen dağıtmasını sağlamıştır. Bu zafer, o dönemin askeri stratejileri ve savaş raporlama biçimleri göz önüne alındığında oldukça dikkat çekiciydi.
Caesar, zaferini bu üç kelimeyle özetleyerek hem savaşın çabukluğunu hem de kendi liderliğinin etkinliğini vurgulamıştır. Deyim, Roma'da büyük yankı uyandırmış ve Caesar'ın kararlılığının, hızının ve mutlak başarısının bir sembolü haline gelmiştir. O günden bu yana "Veni, vidi, vici" ifadesi, herhangi bir alanda hızlı, kararlı ve kesin bir başarı elde edildiğinde kullanılan evrensel bir deyiş olarak kültürel ve edebi mirasın bir parçası olmuştur. Modern dillerde de benzer durumları ifade etmek için sıklıkla başvurulan bir atasözü niteliği taşımaktadır.
Keşfetmeye Devam Et
Daha fazla terim görüntüle.