Bizmut

Bizmutun en dikkat çekici özelliklerinden biri, bilinen en diamanyetik metallerden biri olmasıdır; yani bir manyetik alan tarafından hafifçe itilir. Aynı zamanda zayıf bir elektrik iletkeni ve iyi bir ısı iletkenidir. Erime noktası nispeten düşüktür (271.5 °C), bu da onu düşük erime noktalı alaşımlar için ideal kılar. Uzun yıllar boyunca en ağır kararlı element olduğu düşünülse de, 2003 yılında yapılan araştırmalar, bizmut-209 izotopunun çok uzun bir yarı ömre (evrenin yaşının milyarlarca katı) sahip alfa bozunması ile talyum-205'e dönüştüğünü ortaya koymuştur. Bu durum, onu teknik olarak radyoaktif yapmaktadır, ancak radyoaktivitesi insan sağlığı için pratik bir risk oluşturmayacak kadar düşüktür.

Doğada saf halde nadiren bulunur; genellikle bizmutinit (Bi₂S₃) ve bismit (Bi₂O₃) gibi minerallerde rastlanır. Ticari olarak, genellikle kurşun, bakır ve kalay rafinerilerinin bir yan ürünü olarak elde edilir.

Bizmut ve alaşımları çeşitli endüstriyel ve tıbbi uygulamalarda kullanılır. Düşük erime noktalı alaşımlar (Wood's metal, Rose's metal gibi) otomatik yangın söndürme sistemlerinde, sigortalarda ve lehimlerde tercih edilir. Bizmut oksiklorür (BiOCl), kozmetik ürünlerde inci parlaklığı veren bir pigment olarak kullanılırken, bizmut subsalisilat (örn. Pepto-Bismol'de) mide rahatsızlıkları ve ishal tedavisinde aktif bir bileşen olarak yer alır. Çevresel kaygılar nedeniyle kurşun yerine geçen bir alternatif olarak da, özellikle avcılıkta saçma ve balıkçılıkta kurşun ağırlıkları yerine kullanılır. Diğer kullanım alanları arasında katalizörler, pigmentler ve bazı yarı iletken malzemeler bulunur.

Bizmut, diğer birçok ağır metalin aksine nispeten toksik olmayan bir elementtir, bu da onu bazı uygulamalarda tercih edilen bir seçenek haline getirir.