Der Blaue Reiter

Grubun kurucuları, Rus asıllı ressam Wassily Kandinsky ve Alman ressam Franz Marc'tı. Onlara August Macke, Alexej von Jawlensky, Gabriele Münter ve Marianne von Werefkin gibi önemli sanatçılar da katılmıştır. Der Blaue Reiter (Mavi Süvari), ismini Kandinsky'nin bir tablosundan ve grubun sanatçılarının mavi rengine ve süvari temasına duyduğu sempati ile Marc'ın hayvanlara olan sevgisinden aldığı düşünülmektedir.

Sanatsal felsefeleri, sanatın nesnel dünyayı taklit etmek yerine, sanatçının ruhsal ve içsel deneyimlerini yansıtması gerektiği inancına dayanıyordu. Renklerin ve formların duygusal ve sembolik güçlerine büyük önem verdiler. Soyutlamaya doğru önemli adımlar attılar ve sanatın sadece göze hitap etmekle kalmayıp, izleyicinin ruhuna da dokunması gerektiğini savundular. Ayrıca, primitif sanat, halk sanatı ve çocuk sanatı gibi geleneksel olmayan kaynaklara ilgi duydular ve bu sanatlardaki saflığı ve otantikliği kendi eserlerine yansıtmaya çalıştılar.

Grup, 1911-1912 yıllarında iki sergi düzenledi ve 1912'de Der Blaue Reiter Almanach adlı bir almanak yayımladı. Bu almanak, grubun sanatsal görüşlerini, makalelerini ve çeşitli sanatçıların eserlerini içeriyordu. Batı sanatının yanı sıra, Rusya, Afrika ve Okyanusya'dan sanat eserlerine de yer vererek evrensel bir sanat anlayışını benimsedi.

Der Blaue Reiter, Die Brücke gibi diğer Ekspresyonist gruplardan farklı olarak, daha çok ruhsal ve estetik konulara odaklanmış, sosyal eleştiri veya doğrudan politik mesajlar yerine, sanatın içsel gücü ve evrensel uyumu üzerine yoğunlaşmıştır. Grup, 1914'te I. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla birlikte dağıldı. Savaşta Franz Marc ve August Macke'nin hayatını kaybetmesi, grubun sonunu getiren başlıca faktörlerden oldu. Ancak, özellikle Kandinsky'nin soyut sanata doğru evrimi üzerindeki etkisiyle, Der Blaue Reiter modern sanat tarihinde çığır açan ve gelecekteki soyut akımlara zemin hazırlayan önemli bir hareket olarak yerini almıştır.