Kur'an-ı Kerim

Kur'an-ı Kerim, Müslümanlar için hem bir yaşam rehberi hem de inanç esaslarının temel kaynağıdır. İçeriği itibarıyla tevhid (Allah'ın birliği), peygamberlik, ahiret inancı, ibadetler, ahlaki ilkeler, hukuki düzenlemeler, geçmiş peygamberlerin ve ümmetlerin kıssaları gibi geniş bir yelpazeyi kapsar. Müslümanların sosyal, kültürel ve siyasi hayatını şekillendiren en önemli unsurdur.

Yapısal olarak, Kur'an-ı Kerim 114 sure'den oluşur. Her sure, farklı sayıda ayet içerir. Sureler, iniş zamanlarına göre Mekki sureler (hicretten önce inenler) ve Medeni sureler (hicretten sonra inenler) olarak ikiye ayrılır. En uzun sure Bakara Suresi, en kısa sure ise Kevser Suresi'dir. Kur'an-ı Kerim ayrıca okunmasını kolaylaştırmak amacıyla 30 eşit cüze (bölüm) ayrılmıştır.

Kur'an-ı Kerim'in korunması, İslam tarihinde büyük bir titizlikle gerçekleştirilmiştir. Hz. Muhammed döneminde vahiy katipleri tarafından yazılmış ve birçok sahabe tarafından ezberlenmiştir. Hz. Ebubekir döneminde, Yemame Savaşı'nda hafızların şehit düşmesi üzerine Zeyd bin Sabit başkanlığındaki bir komisyon tarafından dağınık haldeki metinler bir araya getirilerek tek bir Mushaf (kitaplaşmış Kur'an) haline getirilmiştir. Daha sonra Hz. Osman döneminde bu Mushaf, farklı lehçe farklılıklarının önüne geçmek amacıyla çoğaltılarak önemli İslam merkezlerine gönderilmiştir.

Kur'an-ı Kerim, edebi üslubu ve belagatiyle de öne çıkar. Arapça dilinin en güzel örneklerinden biri olarak kabul edilir ve İcazü'l-Kur'an (Kur'an'ın eşsiz belagati) kavramıyla ifade edilir. Müslümanlar için ibadetin vazgeçilmez bir parçasıdır; namazlarda okunur, hatimler indirilir ve her gün tilavet edilir. Anlamını ve mesajlarını daha iyi kavramak için tefsir (yorum) ilmi gelişmiş, sayısız tefsir eseri kaleme alınmıştır. Ayrıca dünya dillerine çevrilerek mesajı tüm insanlığa ulaştırılmaya çalışılmıştır.