Meyus
Meyus kelimesi, Arapça kökenli olup Türkçede "ümitsiz, kederli, hüzünlü, üzüntülü, bezgin, karamsar" anlamlarına gelir. Genellikle derin bir umutsuzluk ve moral çöküntüsü durumunu ifade etmek için kullanılır. Bir kişi ya da bir topluluk, belirli bir olay ya da durum karşısında geleceğe dair tüm ümitlerini yitirdiğinde, çaresizliğin ağır bastığı bir ruh haline büründüğünde bu terimle nitelendirilebilir.
Etimolojik olarak Arapça "ye's" (يأس) kökünden türemiştir ki bu kök "ümitsizlik, çaresizlik" anlamlarını taşır. Osmanlı Türkçesi’ne bu kökten türeyen meyus (مأيوس) şeklinde geçmiştir. Bu nedenle özellikle Osmanlı Edebiyatı’nda, divan şiirinde ve eski edebi metinlerde yaygın olarak karşılaşılan bir kelimedir.
Modern Türkçede ise günlük konuşma dilinde daha az kullanılmakla birlikte, edebi ve sanatlı dilde, yazılı metinlerde veya belirli bir derinlik ve ağırlık katmak amacıyla tercih edilebilir. "Meyus olmak" veya "meyus bir ruh hali içinde bulunmak" gibi kalıplarla kullanılır. Sadece anlık bir üzüntüyü değil, daha çok uzun süreli bir karamsarlığı ve bir çıkış yolu bulamamanın getirdiği iç sıkıntısını ifade eder. Bu yönüyle "üzgün" veya "kederli" gibi kelimelerden daha yoğun ve kapsamlı bir anlam taşır, zira içinde bir boyun eğmişlik ve kabullenilmiş bir çaresizlik hissini de barındırır.
Keşfetmeye Devam Et
Daha fazla terim görüntüle.